کتاب شاهزاده خانم

کتاب «شاهزاده خانم» نوشته و تصویرگری آدام هارگریوز یکی از آثار متأخر مجموعه‌ی محبوب «خانم کوچول‌ها» است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. انتشار این کتاب هم‌زمان با عروسی سلطنتی بریتانیا در سال ۲۰۱۱ بود؛ رویدادی فرهنگی که توجه عمومی به مفهوم سلطنت و زندگی اشرافی را افزایش داد. در چنین بستری، هارگریوز با خلق شخصیتی شاهزاده‌گونه اما مهربان، داستانی طنزآمیز می‌سازد که در سطحی ساده به موضوع کمک به دیگران می‌پردازد و در سطحی عمیق‌تر، مسئله‌ی تأثیر رفاه و امتیازات اجتماعی بر شکل‌گیری مهارت‌های زندگی را بررسی می‌کند.
داستان با معرفی شاهزاده خانم آغاز می‌شود که در یک قلعه‌ی بزرگ و مجلل زندگی می‌کند. زندگی او به‌شدت راحت و بی‌دغدغه است، زیرا خدمتکاران متعددی تمام کارهای روزمره‌اش-از غذا آماده کردن گرفته تا نظافت و خرید-را انجام می‌دهند. با وجود این سطح از رفاه، شاهزاده شخصیتی مهربان، خوش‌قلب و مشتاق کمک به دیگران دارد. او یک روز تصمیم می‌گیرد برخلاف روال همیشگی زندگی‌اش، خودش به دیگران خدمت کند و به کسی که نیازمند کمک است یاری برساند. این تصمیم زمانی شکل عملی پیدا می‌کند که او متوجه می‌شود آقای بامپ پایش شکسته است و به کمک نیاز دارد. شاهزاده با نیتی کاملا خیرخواهانه به خانه‌ی او می‌رود تا مراقبت از او را بر عهده بگیرد. اما مشکل اصلی از همین‌جا آغاز می‌شود: شاهزاده هرگز در زندگی خود کارهای ساده‌ی روزمره را انجام نداده است.
بنابراین تلاش‌های او برای آماده کردن صبحانه، مرتب کردن خانه یا خرید کردن به مجموعه‌ای از خرابکاری‌ها و موقعیت‌های طنزآمیز تبدیل می‌شود. این تضاد میان نیت مثبت و ناتوانی عملی هسته‌ی کمدی داستان را شکل می‌دهد. از منظر تحلیلی، یکی از مهم‌ترین مضامین این کتاب به مفهوم امتیاز اجتماعی (Privilege) و پیامدهای آن مربوط می‌شود. زندگی در محیطی که تمام نیازهای فرد توسط دیگران برطرف می‌شود، می‌تواند موجب شود شخص در انجام ساده‌ترین مهارت‌های روزمره نیز ناتوان باقی بماند.