انتشارات امیرکبیر
این کتاب یکی از رمانهای کلاسیک ادبیات جهان است که داستانی پرتنش و عمیقاً انسانی را روایت میکند.
نام نویسنده: اتل لیلیان وینیچ
مترجم: خسرو همایون پور
نوع جلد: شومیز
سایز: رقعی
وزن کتاب: 600
اِتِل لیلیان وُینیچ (Ethel Lilian Voynich) (۱۱ مهٔ ۱۸۶۴ – ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۰) رماننویس و موسیقیدان ایرلندی بود.
اِتِل لیلیان وُینیچ در خانوادهٔ جرج بول، از دانشمندان برجستهٔ انگلیسی، در ۱۱ مهٔ ۱۸۶۴ دیده به جهان گشود.
پدر وی پروفسور ریاضیات بود. مادرش، مری اورست، دربارهٔ مسائل اجتماعی مقالاتی مینوشت.
جرج اورست، عموی مادر او، جغرافیدان مشهوری بود و مرتفعترین قلهٔ جهان نیز، به پاس تحقیقات وی، در رشتهکوههای هیمالیا، اورست نام گرفتهاست.
اتل از کودکی با احتیاج آشنا شد. هنوز یک سال و نیم از عمرش نگذشته بود که پدرش جهان را وداع گفت.
پس از پدر، پرورش او و چهار خواهر دیگرش به دوش مادر افتاد.
مادر نیز با تدریس ریاضیات، بهزحمت این خانوادهٔ بزرگ را اداره میکرد.
استعدادهای درخشان نویسندهٔ آینده، زودرس بود. او به تحصیل فلسفه، ادبیات، زبانشناسی و موسیقی پرداخت.
در این میان، موسیقی بیش از همه نظر او را جلب میکرد. ابتدا به آثار ویلیام بلیک، شاعر انگلیسی، علاقهمند شد،
سپس آثار شکسپیر و دیکنز به زندگیاش راه یافتند. اتل در بهار ۱۸۸۷ به روسیه سفر کرد و در مراجعت به وطن، با میخائیل وینیچ، یک انقلابی لهستانی که به انگلستان گریخته بود، ازدواج کرد.
در سال ۱۸۹۳، ترجمهٔ آثار کاشین، گوگول، داستایفسکی، شچدرین، اوسپنسکی و گروهی دیگر از نویسندگان روس را آغاز کرد. پس از آن، نخستین رمان خود، خرمگس را به چاپ رساند.
0.0
رمان خرمگس نوشته ی اتل لیلیان وینیچ، نویسنده ی ایتالیایی است. در کتاب خرمگس آرتور برتون ، یک کاتولیک انگلیسی ، برای آنکه بیاموزد چگونه کشیش شود به ایتالیا سفر می کند. او در حین سفرش ایده های رادیکالی را کشف می کند ، از کاتولیک چشم پوشی کرده و ایتالیا را ترک می کند. در حالی که مدتی را در دوری سپری می کند ، سختی های زیادی را متحمل می شود ، اما با شور و حرارتی انقلابی دوباره برمی گردد. او روزنامه نگار می شود ، و در مجلات، طنز درخشان خود را با نام مستعار خرمگس منتشر می کند. او تحت این مطالب که درمجلات چاپ می کند ایده های رادیکال خود را نیز تبیین می کند. مقامات محلی بزودی در صدد دستگیری وی برمی آیند. جما ، معشوق او و پادره مونتانلی ، کشیش وی ، از طریق روابط تراژیک خود با شخصیت اصلی یعنی آرتور ، اشکال مختلفی از عشق را نشان می دهند: مذهبی ، عاشقانه و خانوادگی. داستان خرمگس این احساسات را با تجربه های آرتور به عنوان یک انقلابی مقایسه می کند ، به ویژه رابطه بین احساسات مذهبی و انقلابی. بسیاری شخصیت خرمگس را با مسیح مقایسه کرده اند.
