انتشارات بیدگل
نمایشنامهای عمیق و تأملبرانگیز درباره گذر زمان، خاطره و تلاش انسان برای حفظ لحظههای ازدسترفته.
نام نویسنده: آرتور میلر
مترجم: حسن ملکی (1333)
نوع جلد: شومیز
سایز: رقعی
وزن کتاب: 150 گرم
آرتور اشر میلر، زاده ی 17 اکتبر 1915 و درگذشته ی 10 فوریه ی 2005، نمایشنامه نویس و مقاله نویس آمریکایی بود.میلر در هارلم نیویورک به دنیا آمد و دومین فرزند از سه فرزند خانواده بود.
او به دانشگاه میشیگان رفت و ابتدا در رشته ی روزنامه نگاری مشغول تحصیل شد. میلر در ژورنال دانشگاه، میشیگان دیلی، فعالیت داشت و در همین زمان،
اولین نمایشنامه ی خود را نوشت. او سپس رشته ی تحصیلی خود را به زبان انگلیسی تغییر داد و اولین نمایشنامه اش، برنده ی جایزه ی آوری هاپوود شد که او را بیشتر ترغیب کرد
تا کار خود را به عنوان نمایشنامه نویسی حرفه ای دنبال کند.میلر در سال 1940 با ماری گریس اسلتری ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. او در سال 1956 همسرش را ترک کرد
و با ستاره ی سینما، مرلین مونرو، ازدواج کرد.
آن ها در سال 1951 با هم آشنا شده بودند و پس از رابطه ای مخفیانه سرانجام با هم ازدواج کردند.آرتور میلر سرانجام بر اثر سرطان مثانه و ایست قلبی در خانه اش در کنتیکات چشم از جهان فرو بست.
0.0
این نمایش رادیویی که برای اولین بار در ۲۶ مارس ۱۹۴۵ از شبکه Cavalcade of America پخش شد، داستان پدربزرگ موناهان، یک پیرمرد ایرلندی، را روایت میکند که در ابتدا از کمک به صندوق ساخت مجسمه آزادی خودداری میکند. او این مجسمه را اتلاف پول میداند و معتقد است که نمایانگر آزادی نیست. با این حال، طی مجموعهای از رویدادها و به ویژه گفتگو با نوهاش، پدربزرگ اهمیت مجسمه را به عنوان نمادی از آزادی و دموکراسی درمییابد. نمایش با تغییر عقیده او به پایان میرسد و مضامین غرور ملی، مهاجرت و ظرفیت تحول شخصی را برجسته میکند. میلر در این اثر از سبک روایی سرراست و دیالوگمحور استفاده کرده است تا رشد شخصیت و پیامهای اخلاقی را آشکار سازد. لحن گرم و انسانی نمایش، حس نوستالژی و میهنپرستی را برمیانگیزد. ساختار محدود و محیط متمرکز، توجه مخاطب را بر پیام اخلاقی و نمادین نمایش معطوف میکند. این نمایش برای مخاطبانی که به درامهای تاریخی، پویایی خانواده و کاوش هویت آمریکایی علاقهمند هستند، جذاب است و بهویژه با کسانی که درباره معنای نمادهای ملی تفکر میکنند، ارتباط برقرار میکند. پدربزرگ و مجسمه با استقبال مخاطبان مواجه شد و موفقیت آن به شهرت میلر به عنوان نمایشنامهنویسی توانمند در پرداختن به مضامین پیچیده در قالبهای قابل فهم کمک کرد. این اثر همچنین در محیطهای آموزشی برای بحث درباره مهاجرت، نمادگرایی و رشد شخصی کاربرد دارد و بازتابی از نگرشهای آمریکایی در دهه ۱۹۴۰ ارائه میدهد.
