روایتی طنزآلود و فلسفی از زبان شیطان؛ آندرییف با نگاهی تیز، ریاکاری و تناقضهای اخلاقی انسان مدرن را بیپرده آشکار میکند.
انتشارات کتاب پارسه
«یادداشتهای شیطان» اعترافاتی هجوآلود و تیره از زبان شیطان است؛ نگاهی برنده و بیرحم به انسان، اخلاق و خودفریبیهایی که با نام فضیلت پنهان میشوند.
نام نویسنده: لیانید آندری یف
مترجم: حمیدرضا آتش برآب
نوع جلد: جلد سخت
سایز: رقعی
وزن کتاب: 350 گرم
لئونید نیکلایویچ آندریف (۲۱ اوت ۱۸۷۱–۱۲ سپتامبر ۱۹۱۹) یک نمایشنامهنویس و نویسندهٔ رمان و داستان کوتاه اهل روسیه است که او را به عنوان پدر اکسپرسیونیسم ادبیات روسی میشناسند.
او یکی از با استعدادترین و پرکار نمایندگان عصر نقرهای بود. سبک ادبی آندریف ترکیبی از عناصر مکاتب ادبی رئالیسم، طبیعتگرایی و نمادگرایی روسی است.
آندریف، از یک سو در بحبوحه بحرانهای اجتماعی و انقلابهای روسیه حضور داشت و از سوی دیگر در مسیر ایدهها و جریانات اجتماعی و ادبی مختلف قرار گرفته بود.
او در دورههای مختلف زندگی اش با عقاید و افکار و تمایلات زیادی دست و پنجه نرم کرد. او تلنگری به همه مکتبهای ادبی نوین زد و در راهی طولانی از رئالیسم به سمبولیسم،
با در هم آمیختن این دو مکتب، طراوت و ظرافت خاصی به آثارش بخشید.
او همواره به دنبال یافتن پاسخی برای پرسشهای بی شمارش در زندگی از جمله سرنوشت، عشق، امید، زندگی، مرگ و غیره بود.
اگر به داستانهایی علاقه دارید که با طنز تلخ، باورهای اخلاقی را زیر سؤال میبرند، «یادداشتهای شیطان» انتخابی هوشمندانه و متفاوت است.
0.0
«یادداشتهای شیطان» روایتی طعنهآمیز و تلخ از نگاه موجودی است که انسان را بهتر از خودش میشناسد.
آندریف با زبانی هوشمندانه و گزنده، ریاکاری، خودفریبی و تناقضهای اخلاقی انسان مدرن را برملا میکند و مرز میان خیر و شر را به پرسشی ناآرام بدل میسازد.
این کتاب، کوتاه اما تأثیرگذار است؛ خواندنی برای کسانی که از طنز سیاه و تأمل فلسفی گریزان نیستند.
در «یادداشتهای شیطان»، لئونید آندرییف یکی از جسورانهترین بازیهای روایی ادبیات روسیه را رقم میزند: واگذاری قلم به شیطان. راوی، نه برای اغوا، بلکه برای افشا سخن میگوید؛ افشای انسان، با تمام تناقضها، ضعفها و نقابهای اخلاقیاش. شیطانِ آندرییف بیش از آنکه تجسم شر باشد، آینهای است که انسان در آن خودِ واقعیاش را میبیند.
این کتاب کوتاه اما عمیق، با طنزی سیاه و نثری تیز، مفاهیمی چون خیر و شر، ایمان، ریاکاری اجتماعی و میل انسان به توجیه خویش را به چالش میکشد. آندرییف نشان میدهد که مرز میان شیطان و انسان، نه مطلق و روشن، بلکه لغزنده و ناآرام است؛ جایی که انسان اغلب از موجودات اهریمنی هم بیرحمتر ظاهر میشود.
«یادداشتهای شیطان» اثری است برای خوانندگانی که به ادبیات اندیشهمحور علاقهمندند؛ کتابی که با شوخی شروع میشود، اما به تأملی جدی درباره اخلاق، قدرت و خودشناسی ختم میگردد. این اثر، نه موعظه میکند و نه حکم صادر میکند؛ فقط با دقت و بیرحمی نگاه میکند و قضاوت را به خواننده میسپارد.